Van 1888 tot 1889. Deze gegevens kunnen verwijzen naar de familie van de vooraanstaande Antonio Alves Cavalheiro, die hoofd was van het station van Guaipuá (een van de oorspronkelijke benamingen van de regio waar de nederzetting ontstond, die later de stad Engenheiro Coelho werd). Hij was ook verantwoordelijk voor het eerste klaslokaal en gaf les aan de Gemengde Landelijke School van deze nederzetting. In 1960 werd hij naamgever van een van de belangrijkste onderwijsinstellingen van Engenheiro Coelho, vandaag bekend als de “Escola Estadual Antonio Alves Cavalheiro”.

In deze verslagen worden ook veel familienamen vermeld die voorkomen bij de eerste families die betrokken waren bij het ontstaan van de nederzetting, zoals Camargo, Carvalho, Ferreira, Franco, Leme, Miranda en Morais, allen afkomstig uit Mogi Mirim. Andere vroege bewoners waren onder meer Cardoso, Castelar, Ferraz, Ferreira, Oliveira en Olivério.

Volgens mondelinge overleveringen werd de regio bevolkt door Portugese immigranten en “caboclos”, die in de loop der tijd onderling en met de lokale inheemse bevolking (“bugres”) huwden, waardoor nieuwe families ontstonden. Tot de oudste namen behoren Joaquim en Júlio Cardoso de Moraes, Alfredo en Lázaro Francisco Guimarães, Alfredo en zijn broer Eloi Nabarrete, Antonio en zijn zoon Lázaro Franco de Oliveira, Amaro Franco de Oliveira en João Egídio Moraes.

De nieuwe immigranten

In 1887 vestigden zich immigranten in de regio, waaronder Duitsers, Belgen, Zwitsers, Zweden, Hongaren, Oostenrijkers en Polen. Volgens de oudste bewoners waren de families Hereman, Haeck en Firz de pioniers, later gevolgd door Krebsky, Hornhardt, Nimptz en Müller.

Volgens een verslag van Robert Hereman, kleinzoon van Theophile Hereman, werd Joannes Franciscus Hereman (Jan Frans) geboren op 17 oktober 1838 in Aalst (België), aan de rivier de Dender in Oost-Vlaanderen, ongeveer 24 km ten noordwesten van Brussel. Rond 1860 verhuisde hij naar Eksaarde. Hij trouwde met Anna Catarina Megroet en later met Mathilde de Mol, en kreeg in totaal 23 kinderen.

In 1887, ontevreden over de eisen van een lokale religieuze leider, emigreerde hij naar Brazilië met al zijn kinderen (behalve een dochter genaamd Mina). Eén kind overleed tijdens de reis, en hij kwam in Santos aan met zijn vrouw en 21 kinderen. Volgens familieverhalen werd zijn kleine fortuin — bestaande uit enkele gouden stukken — gestolen in de haven van Santos, waardoor hij zonder middelen aankwam.

Toevallig reisde een meisje genaamd Emma van de Velde uit Moerbeke op hetzelfde schip; zij werd later de echtgenote van zijn zoon Theophile (Teófilo) Hereman, broer van Petrus (Pedro).