Ik heb altijd interesse gehad in het bevorderen van het behoud van ons geheugen en ik geloof dat de geschiedenis van Brazilië bestaat uit het vastleggen van de gebeurtenissen die zich in elk van zijn gemeenten hebben voorgedaan. Toen ik werd uitgenodigd om de collectie van het boek “Portretten van Engenheiro Coelho” te organiseren, heb ik, hoewel het een iconografisch werk betreft, overwogen een korte historische schets toe te voegen die, naar mijn bescheiden mening, de lezer zou informeren over het ontstaan van de nederzetting.
Na onderzoek in talrijke archieven, musea en bibliotheken had ik het genoegen een interessant gegeven te vinden dat zonder twijfel de bestede tijd rechtvaardigde. In de musea van Sorocaba en São Paulo, gelegen in respectievelijk de steden Sorocaba en Jundiaí, bevinden zich onvolledige collecties van de monografie over spoorwegcultuur “Nossa Estrada”. In uitgave nr. 189 van maart 1954, in de rubriek “Betekenissen en oorsprong van de namen van de stations van de Sorocabana-spoorlijn”, werd een artikel gepubliceerd over het station Engenheiro Coelho.
De auteur, de heer Aureliano de Souza, voormalig inspecteur en boekhouder van de maatschappij, verklaarde dat de naam van de geëerde ingenieur die het station zijn naam gaf, Dr. Antônio Constantino Coelho was, afkomstig uit Paraná, die gedurende vele jaren werkzaam was als functionaris bij de spoorlijn Santos–Jundiaí. Hij was gehuwd met mevrouw Benivinda de Carvalho, uit dezelfde familie die haar naam gaf aan het station gelegen op km 248,563 van de lijn Júlio Prestes, ingewijd op 02/10/1912 onder de naam Guai-
Vanwege de diensten van Dr. Coelho aan de voormalige Funilense-lijn werd het station later hernoemd tot Engenheiro Coelho. De gronden waarop de nederzetting ontstond die aanleiding gaf tot de stad die zijn naam aannam, maakten later deel uit van de gemeente Mogi Mirim.
Zoals bij de meeste Braziliaanse gemeenschappen is dit rijke documentaire erfgoed slecht georganiseerd, slecht bewaard en moeilijk toegankelijk. Aangezien de nederzetting eerst tot het district en later tot de stad Artur Nogueira behoorde, heb ik ook de archieven en de bibliotheek van die gemeente geraadpleegd.
In de weken na deze bezoeken had ik het genoegen de heer Edison Fávero te ontmoeten, een gerenommeerd professor aan de faculteit Burgerlijke Bouwkunde, Architectuur en Stedenbouw van UNICAMP, die naast zijn afkomst uit Engenheiro Coelho en zijn liefde voor deze gemeenschap, zich al enkele jaren toelegde op het bestuderen van haar oorsprong en ontwikkeling.
In 1976 heeft hij in zijn eindwerk aan de faculteit Architectuur en Stedenbouw van de Universiteit van São Paulo een deel van de geschiedenis van zijn geboorteplaats gereconstrueerd. Na deze grondige studie te hebben geanalyseerd en gezien dat wij beiden de wens hadden deze taak grondiger uit te voeren, heb ik zijn begeleiding en samenwerking gezocht.
Met zijn bereidheid om mij te helpen bij het organiseren en catalogiseren van belangrijke documenten, hebben wij besloten bij te dragen aan deze gedrukte beeldbank, verrijkt met een stukje geschiedenis van de beginperiode van de nederzetting.